ترس‌ها

به خودم وعده دادم اگر این کمتر از یک ماه باقی مانده را بنشینی و همینقدر تست و اینها را که فکر میکنی مفید است بزنی برایت یک مجموعه کتاب با عنوان «روایتهایی از زندگی» میخرم. ولی خب راستش میدانم وعدهی دلسرد کنندهای بود. نه من آدم سفت چسبیدن به درسها حتی در همین ۲۰ و اندی روز باقی مانده هستم، و نه پول آن کتابها را دارم. شاید بشود به عنوان عیدی درنظر داشته باشمش اما به یک زن ۴۰ ساله چه کسی عیدی میدهد تا برود و با پولش کتاب بخرد؟ اصلا همینطور هر چه اندیشه پیش میرود دارم دلسردتر میشوم. اما کاش آن...

هیچی نیست که دوای درد بی درمون رخوت و ملال بشه. میم حق داره و صادقانه هم گفته من نیاز دارم یکی باشه جذبم بش، یکی باشه که باهاش در ارتباط باشم. واقعیت تلخ یا هرچی راه خودش رو میاره. میم ازم خسته نیست ا...