آرزوی پایان

بیشتر از ۲۴ ساعت شده که اینترنت را قطع کردهاند، مثل آن روزهای تلخ ۸۸ که پیامکها و تلفنها یکماه تمام تعطیل بود. چه شد؟ حبس و حصر و جانهایی که گرفتند و عمرهایی که فرسودند و رهبرانی که ۹ سال است در حصرند و خاطره، خاطرهی تلخ از این حکومت ظالم که تمام توانش را گذاشته تا با مردمانش بجنگد؛ و چه زبونید شما که اینگونه دستتان را به خون ملت آلودید، جیبتان را از مال ملت پرکردید و گستاخانه میتازانید. تنها آرزوی,م بودن در روز نابودی شما حاکمان رذل است. من فرزندی ندارم چرا که از زندگانی بخشیدن به فردی در این مملکت شرم دارم اما امیدوارم دوران شما بزودی بسر آید و اشک شوق دیدگان معصوم و ستمدیدهی مارا بشوید. کاش زودتر همرتان بسر آید. کاش آن روز باشم و ببینم و بخندم و شادی کنم.