کوه باش و دل نبند

دو روز است که با م به هم زدهام و فیسبوکم را چک نمیکنم. همین حالا هم با ترس مینویسم که نکند خودم را چشم بزنم، اما مینویسم چون موفقیتیست در این دو روز که هم ۳ ساعت هر روز درس خواندم و هم با خودم بیشتر بودم و خوشتر، بی تمنا و کاش این بیتمنایی دوام داشته باشد. خواهم که نخواهم؟! نمیدانم شرایط چگونه پیش خواهد رفت اما کاش دوام یابد. اگرچه تمنای عشق رهایم نمیکند لیکن باید حالم را بلد بشوم و با تشنگی سر کنم و کاش یادبگیرم کوه شوم.