غر

این روزها حالم خوش نیست. دلیلش پیاماس یا هرچی که هست شرحش اینه. تنهایی کشنده، بی رغبتی به همه چیز و همه کس. انزوای خاموش. بی کسی.

همین؟

آره همین.

چرا فکر میکردم بیشتره؟

آها درد اصلی اینه که غمم هم غم نیست. دلچسب نیست، مشغولم نمیکنه، کلا یه تیکه گوشتم افتادهم یه گوشه.

دلم برا ح تنگ شده اما دیگه مطمئنم من برای اون در حد فیلم پورن بودم یعنی تحریک کننده میل جنسی، همین و بس. نمیتونم دیگه بهش فکر کنم. از میان به مح هم خجالت میکشم، خیلی بچهست. بیکسم ....