سرگردان

کار ما شاید این است

که میان گل نیلوفر و قرن پیِ آواز حقیقت بدویم.

این حرف سهراب نشان از سرگردانی دارد. سرگردانی ای بیپایان. که بدویم و بدویم و هیچ

مح عاشق شد، دوستش دارم اما عمر همه چیز کوتاه و من معنی این روآیا روزی درک خواهم کرد که چرا زندگی فرصت مطلق نیست؟

عشق مطلق، دوستداشتی مطلق. داشتن همیشگی ...

همه چیز گذرا و پوچ.

هیچ بر هیچ

و باز هم به قول استاد هنوز بر همانم. هیچ.